Hoor van mensen die hun wortels hebben gevonden

Dit zijn slechts enkele van de bijzondere reizen die cliënten van ARC hebben gemaakt op zoek naar hun wortels

Bekijk de ervaringen
  • Mijn moeder is gevonden

    Ik had al lang de wens mijn biologische moeder te vinden en heb dat zelf geprobeerd… Toen ik Wereldkinderen benaderde (de Nederlandse adoptieorganisatie die ook onze adoptie had geregeld), kreeg ik te horen dat ze een haalbaarheidsonderzoek zouden opzetten om te zien of een zoektocht mogelijk was.

    Ik heb ook het Rode Kruis en de ISS benaderd, maar kreeg al snel te horen dat ze geen zoektocht konden en wilden doen. Wereldkinderen hield me ongeveer een jaar aan het lijntje. Het haalbaarheidsonderzoek werd steeds uitgesteld en ik verloor het vertrouwen.

    Daarna nam ik contact op met de organisatie ‘Against Child Trafficking (ACT)’… Ik vertrouwde hen omdat ze zoveel ervaring hebben met deze zoektochten, vooral als het gaat om het verkrijgen van de documenten van de weeshuizen.

    Deze weeshuizen hebben de documenten uit de tijd van de adoptie, inclusief de namen van moeder en vader (indien bekend) en de gegevens over geboorte, adoptie enzovoort, maar geven die meestal niet vrij… De priester van het weeshuis wilde de documenten niet afgeven, maar heeft dat na flinke druk van ACT uiteindelijk toch gedaan.

    Dankzij deze documenten werd mijn moeder gevonden en ging ik zelf naar India om mijn familie te ontmoeten, dit keer samen met Anjali, die erbij was om te helpen met culturele verschillen. Ik zocht ook mijn biologische vader, wiens naam ook in de documenten stond, en dankzij Anjali hebben we hem uiteindelijk gevonden en kon ik hem ontmoeten.

    Het was een heel mooie ervaring om eindelijk mijn biologische familie te ontmoeten. Ik schrijf dit bericht om iedereen die zelf wil zoeken te laten weten: ACT kan u helpen deze informatie te krijgen.

  • Mijn droom 

    Mijn droom is uitgekomen! Na 42 jaar heb ik in India mijn biologische moeder en familie gevonden, met de grote hulp van ACT (Against Child Trafficking), hun team en vele andere fantastische mensen. Het was ongelooflijk. Mijn tweede verjaardag! Dank jullie allemaal

  • Mijn hart deed zo’n pijn 

    Het enige wat ik kon wensen en hopen was dat u zou zeggen dat u mijn zaak aannam… mijn hart deed zo’n pijn… Die dag zal ik nooit vergeten, omdat u er was en er ECHT om gaf. Omdat u mijn zaak aannam, kon ik alles behouden waarvoor ik in mijn leven had gewerkt.

    Mijn baan, mijn relaties en mijn familie. Vandaag, 365 dagen later, is het onmogelijke mogelijk gemaakt door uw harde werk, uw warme hart en de fantastische samenwerking met Anjali. Ik heb mijn moeder twee keer ontmoet en de pijn in mijn hart is weg… Ik voelde de moederliefde die ik mijn hele leven heb gemist, en die geeft me het gevoel van eigenwaarde dat ik nooit had. Ik zal het de rest van mijn leven bij elke stap koesteren. Dank u dat u me hebt gegeven waar ik altijd op had gehoopt.

  • Veel herenigingen

    Als Indiase geadopteerde erken ik het belang van het werk dat Arun en zijn team doen: strijden voor de rechten van geadopteerden.

    Dit is van groot belang voor geadopteerden. Families van herkomst doelbewust en discreet opsporen, het huidige systeem voor de rechter aanvechten en adoptiebureaus overtuigen informatie te delen, is niet ieders werk. Dit voortdurende werk heeft geleid tot veel herenigingen tussen geadopteerden en hun familie van herkomst.

    Niet iedereen begrijpt de complexiteit van het Indiase adoptiesysteem en de positie van Indiase geadopteerden daarin. Arun en zijn team wel. Steun alstublieft het werk van CRIB.

  • Buiten het huwelijk geboren

    Lene D. B. Langemyr: Ik ben buiten het huwelijk geboren. Daarom kon ze me niet houden.

    Arun Dohle en Anjali Tara Babanrao Pawar hebben haar voor me gevonden. Ze hebben me geholpen mijn biologische ouders en familie te vinden. Het was een geweldige ervaring. Ik voel meer rust in mijn hart en ziel nu ik antwoord heb op alle vragen die ik had.

    Ik ben nu in Pune. Vandaag was ik in de dierentuin en zag een leeuw, een tijger, een beer en een luipaard. Ik heb veel mooie kleren en cadeaus gekocht. Ik heb ook mijn petekind ontmoet, voor wie ik het schoolgeld betaal.

  • Ik ben heel blij dat ik voor ARC heb gekozen.

    Ik dank ARC voor alles. Ik voelde me heel goed geadviseerd en in goede handen. Tijdens de zoektocht kreeg ik altijd korte informatie, bijvoorbeeld over de stand van zaken. Toen mijn moeder gevonden was, kreeg ik een uitgebreid schriftelijk verslag met foto’s van de zoektocht.

    Ook de steun en het advies daarna, of het nu ging om de DNA-test, de vragen die door je hoofd gaan of om andere zaken, zoals problemen met het visum of het vinden van een hotel…
    De begeleiding bij de eerste ontmoeting was uniek. Ik kreeg zoveel authentieke inkijkjes in mijn land en zag waar ik mijn eerste levensjaren heb doorgebracht…

    Ik ben heel blij dat ik voor ARC heb gekozen.

    Dank aan Arun, Anjali en het hele team, en aan iedereen die bij de zoektocht heeft geholpen.
    Nu ben ik compleet en weet ik waar mijn THUIS is.

    Dank

  • Ik ben heel blij dat ik voor ARC heb gekozen.

    In februari 2021 nam ik contact op met Arun om hulp te krijgen bij mijn zoektocht naar mijn afkomst in Bangalore, India. Al in juli van datzelfde jaar hadden ze mijn familie gevonden, en de hereniging vond plaats in maart 2023. Ik ben Arun en Anjali heel dankbaar voor het werk dat ze in mijn zaak hebben gedaan.

    Ze zijn allebei bekwaam en hebben de juiste middelen en kennis om geadopteerden te helpen. Ik ben ook dankbaar dat ze konden helpen met vertalen en de hele hereniging begeleidden. Op een toch al emotionele reis brachten ze stabiliteit en geborgenheid.

  • Rust

    De innerlijke rust waar ik naar verlangde, is gekomen.


  •  Onze mooie reis


    In 2019 reisden we samen voor het eerst naar onze geboorteplaats, in de hoop te ontdekken waar we oorspronkelijk vandaan komen. Sulu begeleidde ons toen naar Kamptee en het vondelingenhuis in Nagpur. Daarna gingen we samen met een medewerker van Sulu naar Chandrapur, om de persoon te vinden die Rakhi destijds had gevonden.

    Daar bezochten we verschillende plekken om te achterhalen waar ze in die tijd geweest kon zijn. Helaas vonden we geen antwoorden; dat spoor liep dood. Omdat in de documenten stond dat Rakhi door een politieagent was gevonden, gingen we naar het politiebureau om antwoorden te zoeken. Daar kregen we plotseling een telefoontje dat we niet veilig waren en direct weg moesten. Nu, jaren later, weten we dat dat een excuus van Sulu was om ons daar weg te halen.

    In 2026 vroegen we Arun en Anjali om hulp. Binnen drie maanden kregen we onverwacht bericht dat er familie was gevonden – en dat er via een DNA-test een bevestigde match was. Toen begonnen we onze reis terug naar Chandrapur en Nagpur te plannen.

    Tijdens deze zoektocht werd ons duidelijk dat het ons zonder Arun en Anjali niet was gelukt. Door de negatieve verhalen over hen ga je snel twijfelen aan hun oprechtheid. En ja, het bedrag dat je voor zo’n zoektocht betaalt, lijkt misschien hoog. Maar verspreid over zeven jaar komt het neer op ongeveer € 200 per maand. Als je er goed over nadenkt, is het eigenlijk vreemd dat sommige geadopteerden verwachten dat dit werk gratis wordt gedaan – terwijl wij zelf ook niet gratis werken.

    Wat wij als geadopteerden soms vergeten, is dat zij hier dag en nacht aan werken en altijd de veiligheid van onze moeders voorop moeten stellen, mede door culturele verschillen. We kunnen niet zomaar zelf contact opnemen zonder begeleiding en bescherming, want dan kunnen we onze families in gevaar brengen. Dat beseffen we in Nederland niet altijd, of willen we soms niet erkennen. Daarom is het belangrijk eerst de cultuur te begrijpen voordat je deze stappen zet.

    We delen dit verhaal niet om negatieve reacties uit te lokken, maar om meer begrip te creëren.

    Ons verhaal gaat verder:
    We zijn Martijn Boerkamp dankbaar, die ons in 2018 met Arun in contact bracht. Zonder hem waren we nooit zo ver gekomen. Wat veel geadopteerden niet beseffen, is dat hij samen met Anjali voor ons allemaal veel deuren heeft geopend.

    Toen we in Chandrapur aankwamen, ontmoetten we eindelijk het hele team. De begeleiding was tot in de kleinste details geregeld, waardoor we onze familie rustig en veilig konden ontmoeten. Dankzij de ondersteuning – vooral met vertalen – werden al onze vragen beantwoord en kregen zowel wij als onze familie de ruimte om deze ontmoeting betekenisvol te maken.

    We werden hartelijk ontvangen door de familie en konden zelfs meedoen aan Indiase tradities. Ook de nazorg was heel goed geregeld, wat belangrijk is, want je familie ontmoeten is een intense ervaring. We kregen ook veel nuttige tips over wat je wel en niet moet doen, bijvoorbeeld om in India niet ziek te worden. Die zorg komt echt voort uit de vriendelijkheid en goede bedoelingen van Arun en Anjali, die oprecht het beste willen voor beide kanten.

    Op de laatste dag, bij het afscheid, werden we ermee geconfronteerd dat we in 2019 maar 500 meter van het huis van onze familie waren geweest. Dat was heel pijnlijk en confronterend. We waren teleurgesteld in Sulu, die ons toen had verteld dat we niet veilig waren.

    Anjali legde uit dat als we toen zomaar bij de familie voor de deur hadden gestaan, we misschien niet zo goed ontvangen waren. Nu konden we een mooie en respectvolle ontmoeting beleven – iets wat we elke geadopteerde gunnen: een gezonde en veilige hereniging met de familie. Laten we elkaar niet veroordelen, maar elkaar steunen en helpen waar nodig.

    Terug in Nagpur ontdekten we helaas dat het vondelingenhuis door het handelen van Sulu niet meer bestaat. Ook het televisieprogramma van Kees van der Spek speelde daarin een rol, waardoor Sulu uiteindelijk de deur dichtdeed voor verdere hulp.

    Arun liet me berichten zien waaruit bleek dat Sulu eerder bereid was geweest mee te werken, maar dat wijzelf – onbedoeld – misschien kansen hebben gemist. Dat besef doet pijn, maar we hopen dat we hier als gemeenschap van kunnen leren.

  • Ik heb nu officieel contact met mijn familie

    Dit was niet gelukt zonder het harde werk en de toewijding van Against Child Trafficking/Adoptee Rights Council.

    Hun werk zien, zowel in het veld als op kantoor, maakte me nederig. Het niveau van fijngevoeligheid, vertrouwelijkheid en vakmanschap dat nodig is om zoektochten naar afkomst succesvol uit te voeren en moeders en vrouwen in India te beschermen, verbaast me. Ik dacht dat ik het begreep, maar toen ik het zelf zag, gingen mijn ogen nog verder open.
    Het is echt een schande dat adoptieprofiteurs, hervormers en voorstanders van het Haags Adoptieverdrag (HAV) een lastercampagne voeren tegen de mensen die voor mij hebben gezocht. Hervormers steunen het HAV, en HAV = gelegaliseerde kinderhandel.
    Echt waar: als u denkt dat het werk van ACT/ARC geldklopperij is, verwijder uzelf dan ONMIDDELLIJK uit mijn vriendenlijst.